Week 4 (6-12/02)

“Beke” “Oniotcha”

Zaterdagochtend waren Kristofer en ik om elf uur in school voor de French-club. Chidi houdt in het weekend repetities om de kinderen extra voor te bereiden op de wedstrijd. Ik moest mijn laptop meebrengen voor de muziek. Chidi had op twee Nigeriaanse nummers een Franse tekst geschreven. Kristofer kon helpen met de uitspraak. Chidi wil ook een Michael Jackson-tribute doen, maar verder weet ik nog niet hoe hij dit in dit Franse plaatje ziet passen.

Zondag zijn we naar Uguta Lake geweest. Tante had last van haar rug, dus Chidi, Clara, Kristofer en ik namen de rit van ongeveer een half uur richting het meer. Het was er enorm rustig en gezellig. Het water was vrij warm, dus je kon er niet echt afkoelen, maar het was leuk om tussen een hoop vissen die rond je cirkelen te zwemmen. Het domein was ook heel mooi en had een tropische indruk. De manager, die een oogje heeft op Clara, kwam ons vertellen dat er plannen zijn om een hotel en een winkelcentrum rond het water te bouwen. Plannen die alvast niet in de eerste 5 jaar gerealiseerd zullen worden volgens ons. Tegen 15 uur moesten we terugkeren, want Chidi moest op tijd in zijn bar terug zijn voor het voetbal.

Chidi’s sportbar is heel mooi ingericht en eens alle stoelen bezet zijn laat hij uit veiligheid niemand meer binnen, zeker niet als er een belangrijke match is. Zijn opdiensters gaan rond en wanneer ze merken dat sommige mannen net iets te lang aan hun limonade of bier zitten, melden ze het aan Chidi. Als ze niets willen drinken, zijn ze niet welkom en maakt hij plaats voor klanten die wel willen kopen.

Maandag kreeg ik het bericht van mijn ouders dat ik met onderscheiding afgestudeerd was als Bachelor in de Orthopedagogie: reden genoeg om te vieren dus. Reden voor Clara om te zeggen: jij moet koken! En dat deed ik dan ook, alhoewel er niet veel koken aan te pas kwam. Ik maakte een lekkere salade klaar en koos natuurlijk om er gefrituurde plantene bij te eten. Plantene zijn grote bananen en heerlijk als je ze frituurd. Van tante kreek ik stof cadeau om me te feliciteren. Ik kan daarmee naar een kleermaker gaan om er iets van te laten maken.

Dinsdag was er hygiëne-inspectie op school door de overheid. Een groep dames in witte schorten controleert de schoolgebouwen en gaat langs in de lagere klassen, terwijl de leerlingen van het middelbaar verzameld worden in de hal om er uitleg te krijgen over SOA’, HIV en AIDS. De kinderen waren heel aandachtig, maar wat opviel toen er vragen gesteld werden was dat sommige kinderen het idee hadden dat ze kinderen van het andere geslacht niet meer konden aanraken o.d.

Woensdag hielp ik met de audities voor de band. Mijn lokaal stond om de tien minuten vol leerlingen die ik telkens terug naar buiten moest jagen zodat ze zouden blijven wachten in een rij. Ik zorgde voor de keyboard. Sommige kinderen hadden talent, maar slechts enkelen hadden ook de mogelijkheid om ook te repeteren (meestal in de kerk). De bandleerkracht hield ondertussen audities voor gitaar.

Donderdag werkte ik met mijn primary koor het eerste deel van het nummer ‘Oh happy day’ af. Toen ik de kinderen vroeg of ze het zagen zitten om op de speelplaats te zingen voor de anderen, was iedereen enthousiast. Toen het bijna tijd was legde ik iedereen uit hand in hand naar beneden te wandelen zodat de rijen snel terug opgesteld zouden zijn op de speelplaats beneden. Eens beneden verdween iedereen naar zijn lokaal om zijn rugzak te gaan zoeken en zich te mengen onder de andere kinderen die aan het verzamelen waren. Uiteindelijk stond ik daar met 2 van mijn leerlingen die blijkbaar wel begrepen hadden wat ik gevraagd had. Ergens had ik het wel verwacht en kon ik er dus mee lachen.

Vrijdag ben ik voor de tweede keer mee geweest naar de markt met uncle Damien en auntie Henrietta. Doordat we vroeg vertrokken, was het minder druk dan de eerste keer ik naar de markt meeging.  Sommigen herkenden me en waren blij me opnieuw te zien. Anderen riepen “Beke” of “Oniotcha”, wat hier staat voor blanke. Henrietta had me geleerd dat als ze me oniotcha noemen, dat ik moet terugzeggen: “oniipbo”, wat staat voor ipbo-person.

We kochten al het nodige voor in huis en hadden ook muizen-vergif nodig. Sinds enkel dagen liepen er meer muizen in huis. In het begin dat ik bij tante woonde zag ik er misschien eentje iedere week, maar sinds enkele dagen zagen  we er meer en meerdere keren per dag.

Terug thuis onmiddellijk in de douche, want de geuren plakten opnieuw aan mijn huid.

Foto’s op http://www.facebook.com/album.php?aid=157316&id=689912749&l=7a333b6602