donderdag 11 maart 2010

Week 6 (20-27/02)

 'Break time'

Nadat de muis uit mijn kamer verdwenen was, verliep het weekend rustig. Al sliep ik ‘s nachts nog wel niet zo rustig in.
Zondag hadden we heel wat problemen met de generator. De opgewekte elektriciteit werd niet doorgestuurd naar het huis. Toen dat probleem opgelost was, zaten we met het feit dat wanneer de elektriciteit van Nepa (de plaatselijke electrabel) terugkwam, het samen met de stroom van de generator doorgestuurd werd. Gevolg: alle onbeveiligde elektronica maakte kortsluiting. In de keuken van Chidi brak bijna brand uit door een overbelaste kabel. Gelukkig geen gewonden.

Maandag op school had ik voor de tweede keer koor-repetitie met het middelbaar tijdens de speeltijd. Daar het woensdag vakantie was, sprak ik met de leerlingen af om dan ook te repeteren van 10 tot 14 uur.
Met Patience gaat het ondertussen ook goed, al krijg ik soms de indruk dat haar moeder meer hulp nodig heeft. Ze loopt constant rond op school en valt tante meer dan nodig lastig met problemen buiten haar macht. Toen ik Patience ging halen, botste ze in het naar buiten lopen tegen een meisje, die hierdoor op de grond viel. Het meisje had pijn en begon te huilen, terwijl Patience gewoon een grote stap over het meisje heen zette en verder naar buiten wandelde. Ideaal moment om aan sociale vaardigheden te werken dus. Ik tekende de situatie met haar uit en doorliep het stap voor stap. Uiteidelijk sprak ik met haar af dat ze haar excuses moest aanbieden aan het meisje en haar een van de gommetjes kon geven. Aangekomen in de klas, riep ik het meisje en liet Patience haar gang gaan. Eens ze het gommetje gegeven had en ik haar positief aan het bevestigen was, nam ze het gommetje terug uit het meisje haar handen. Grappig, achteraf gezien, maar op dat moment moest ik opnieuw de hele situatie gaan doornemen en besefte ik hoe stom het was geweest dat ik de uitgetekende situatie niet had meegenomen.
Maandagavond is het wafel-night. Iedere maandag bakt Clara wafels die ze mag verkopen in de supermarkt Destiny. Voor vier wafels vraagt 300 NGN.. Auntie Adaku en ik zijn dan altijd van de partij om een paar wafels van Clara af te snoepen (en kopen), terwijl ze nog lekker warm zijn. Voor mij doet ze er dan extra suiker bij, iets wat Nigerianen eigenlijk niet graag hebben.

Dinsdag ben ik met Clara na school haar wafels gaan verkopen. Nadien trakteerde ze me op een ijsje vanbij Mr. Fans, een andere fastfood keten waar tante Madeleine en oom Donat vroeger graag kwamen eten, vertelde Clara me. Het grappige was dat de verkoopster rose ijs verkocht als vanille. Clara en ik keken elkaar eens vreemd aan toen we samen zeiden: dit is geen valille. Maar de koppige verkoopster bleef erbij en Clara en ik aten ons rose-noch aardbei, noch vanille-ijsje op.


Woensdag was het break/vakantie. Ik had afgesproken met mijn koor om te repeteren om 10 uur. Tegen 12 uur waren de meesten daar en we repeteerden nog tot 14 uur. Ik herhaalde de reeds aangeleerde nummers, leerde hen ‘Oh when the Saint’s’ aan en liet het hen om beurten zingen.

Donderdag genoot ik van mijn vrije dag om eens in de zon te gaan zitten. Langer dan een uurtje hield ik het niet vol en besloot op te computer te werken. Omwille van problemen moest ik verschillende programma’s installeren, maar het downloaden verliep immens traag. Ook telkens de elektriciteit uitviel werd het laden onderbroken en moest ik opnieuw beginnen. Een ultieme geduldstraining dus.

Vrijdag vroegen Chidi en Clara me mee naar een traditionele trouw in het dorp. We waren er haast een van de eersten en zo kon ik het hele proces meemaken. De vrouw wacht tot de man in aankomst is en dan wandelen ze samen het huis in. Daarna gaat de vrouw zich omkleden en moet de man zich ‘verstoppen’ tussen de andere mannen. De vrouw moet dan bij haar vader een hoorn gevuld met cocosmelk halen en haar man gaan zoeken. Andere mannen maken er een spel van om haar pad te verstoren. Wanneer ze haar man vindt, stelt ze hem aan iedereen voor door de hoorn aan hem te geven. Daarna moeten ze het zegen krijgen van de ouders en kan het feest beginnen.


2 opmerkingen:

  1. Geen elektriciteit is een probleem,maar geen ijsjes dat zou pas een drama zijn é zus.Dikke knuffels en vele xxxxxxxxxxx .Mams en paps.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Yentl,ik wou je even goeidag zeggen want kheb dat nog steeds niet gedaan. Kheb al enkele van je verhalen gelezen en tis echt leuk om lezen. Je zal waarschijnlijk wel tijd te kort komen om alles te kunnen doen, maar kben zeker dat je ze daar wel zal bijblijven. De tijd gaat hier ook supervlug maar leuk voorbij. Als je terug bent gaan we dan eens lekker gaan eten en eens bijkletsen, ben benieuwd wat je nog niet zal hebben kunnen vertellen of schrijven tegen dan.Dat zal nog wel een hele hoop zijn, tot binnenkort. We denken aan je, doe het goed
    katje en kenny xxx
    dikke knuf en kus

    BeantwoordenVerwijderen

Flyer Benefiet

Flyer Benefiet
Flyer benefiet